สีตก...สลดจิต
posted on 23 Jun 2009 21:03 by gimjuy-tuikung
กองผ้าขนาดมหึมากองอยู่ในตะกร้าเพื่อเตรียมซัก...
ผ้าเก่าและผ้าใหม่ปนเปกันอยู่ในสังคมแห่งความสกปรก
รอเวลาที่จะชำระล้างให้สามารถกลับมาใช้ได้ใหม่อีกครั้ง!
ปริมาณที่เพิ่มขึ้นมาจากนิสัยเกียจคร้านทั่วไปของมนุษย์ผู้ชายคนหนึ่ง
สาเหตุการกองรวมกันจนสูงนั้นอาจตกค้างมาจากหลังไปทำค่ายบ้าง
หลังกลับจากต่างจังหวัดบ้าง หลังทำงานบ้าง...
แล้วทำไมไม่ซักล่ะ...พ่อคุณ!
วันนี้วันดี แสงแดดสดใสเหมาะกับผ้าซักใหม่ที่จะออกไปสัมผัสกับแดด
ผมจึงเริ่มแช่กองผ้าเอาไว้รวมกันในน้ำ
เวลาผ่านไปซักพัก หลังทำภารกิจอันวุ่นวาย
เมื่อกลับมาดูอีกครั้ง ก็เกิดการฆาตกรรมแดงฉานในกะละมังใบใหญ่!
น้ำสีแดงจางๆ กระจายไปทั่วบริเวณ
ความรู้สึก “งานเข้า” ล้นทะลักเข้ามาทันทีที่ประสบพบเจอ
ผมค่อยๆ ดึงเสื้อทีละตัวออกจากกะละมังใบใหญ่ด้วยใจระทึก
สำรวจและค้นพบต้นเหตุแห่งความหายนะในครั้งนี้!
เสื้อสีแดงตัวใหม่ยังคงมี “ความสด” อยู่ในตัวของมัน
มันจึงเผื่อแผ่ “ความสด” ของมันไปให้กับเสื้อสีขาวตัวโปรดของผมด้วย
หลักการซักผ้าทั่วไปที่เรามักจะได้ยินกัน
“ต้องแยกผ้าสีออกจากผ้าขาวเสมอ”
แต่ในกรณีของความมักง่ายจึงเกิดการซักรวมกัน
โดยที่เราคาดไม่ถึงหรอกว่า วันหนึ่งจะมีเสื้อสีตกมาปะปนกับเสื้อตัวเก่า
ด้วยความไม่คาดคิด และผมก็เชื่อว่าต้องมีบ้างบางคน
ที่มักจะซักเสื้อผ้ารวมกันโดยไม่ได้แยกอย่างเด็ดขาด
หลังจากประสบปัญหาสีตก...
ก็มักจะไม่ได้เห็นเสื้อที่สีตกใส่ตัวนั้นบนร่างกายเจ้าของอีกเลย!
คนเรามักถูกชักจูงได้ง่ายในสังคมปัจจุบัน
เมื่อเราเจอกับคนที่เราถูกใจก็มักจะหลงเชื่อ
ข้อมูลและเหตุผลที่ถูกบอกเล่ามักน่าเชื่อถือ
จนหลงคิดว่าเขาถูก และคนที่เขากล่าวหานั้นผิด
ทั้งๆ ที่บางทีคนที่ถูกกล่าวหานั้นกลับเป็นคนใกล้ตัวของเราเอง
เรื่องราวในสังคมส่วนใหญ่ มักมีมูลเหตุมาจากคนใกล้ตัว
การคดโกง ธุรกิจ ชู้สาว ข่มขื่น ลักขโมย ฯลฯ
มันทำให้เราเริ่มไม่ไว้ใจคนใกล้ตัวมากยิ่งขึ้น
หรือพูดง่ายๆ ก็คือ เราไว้ใจใครไม่ได้...
แต่จะพูดในประเด็นนี้อย่างเดียวก็ไม่ถูกนัก
ถ้าเราเกิดความหวาดระแวงในคนใกล้ตัวจริงๆ
ก็แสดงให้เห็นว่า...เรายังไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของคนๆ นั้นดีพอ
ดีพอที่จะให้ความไว้เนื้อเชื่อใจ...
ถ้าหากกำลังมองใครสักคน...
ด้วยสีที่เปื้อนตัวเขาเด่นชัดกว่าสีเดิมที่เขาเป็นอยู่
จนต้องผลักไสให้เขาออกไปไกลจากตัว
เพราะกลัวสีที่เปื้อนนั้นจะลามมาตกใส่ให้ความอันตรายเกิดขึ้น
ขอให้ลองมองใหม่อีกสักครั้งหนึ่ง...
เพราะบางทีข้อมูลและเหตุผลบางประการ ก็ไม่ได้ถูกต้องเสมอไป!
มันอยู่ที่การพินิจพิจารณาในตัวของเราเอง...
ผมสะบัดเสื้อสีแดงที่ไม่มีข้อความรักชาติใดๆ บนเสื้ออย่างแรง
แล้วตากไว้บนราวข้างๆ เสื้อสีขาวตัวโปรด
และหวังว่าเมื่อมันแห้ง...
ผมจะลองให้เวลากับเสื้อสีแดงในการห่มคลุมร่างกายท่อนบน
โดยไม่ลืมว่าเสื้อตัวโปรดของผมยังคงเป็นเสื้อสีขาว
...ที่เปื้อนรอยสีแดงจางๆ อยู่...
ทางนี้ก็เผลอเรอประจำค่ะ
#1 By มุมเล็กๆ ของเราสองคน on 2009-06-23 21:15