ตุลาลงกลอน # ๒ [ตอน...จำ]
posted on 14 Oct 2009 19:05 by gimjuy-tuikung
จำได้ไหม? สิ่งใดใด... ที่เคยผ่าน...
ที่พบพาน... ที่เนิ่นนาน... ที่เก็บไว้...
เก็บสิ่งดี... ที่หล่อหลอม... ไว้สอนใจ...
เก็บสิ่งร้าย... ที่ปรากฏ... ไว้จดจำ...
ที่จำได้... แต่ก็ใช่... จะจำเป็น...
ที่จำเป็น... ก็ไม่เห็น... จะจำได้...
จำไม่หมด... จดไว้จำ... ให้ขึ้นใจ...
จำไม่ได้... ลงมือทำ... ให้จำเป็น...
เพราะหน่วยความ (ทรง) จำของเราต่างกัน...
จึงมีเรื่องที่จำได้บ้าง และ จำไม่ได้บ้าง!
เรื่องที่ควรจำ (ให้) เป็น ก็เลยไม่ถูกจำ (ให้) เป็น!
เพราะถ้าเราจำเป็น เราก็จะจำมันได้...
หน่วยความ (ทรง) จำของเรา...
แม้จะไม่แม่นยำเท่าคอมพิวเตอร์ความเร็วสูง
หรือชัดเจนเท่าจอแอลซีดีความเร็วแสง
แต่มันก็มีความสามารถมากพอที่จะจดจำใครสักคนหนึ่ง
ไว้ในรอยหยักลึกของสมองไปตลอดชีวิต
อาจเป็นการทำงานที่สัมพันธ์กับการสูบฉีดของหัวใจ
การสัมผัสของเนื้อกายและจิตวิญญาณ
หรืออะไรก็ตามที่ทำให้เราได้พบเจอกับเขาคนนั้น!
เท่านั้นก็คงทำให้หน่วยความ (ทรง) จำ...เต็มไปทั้งหัวใจแล้ว!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
สำหรับผู้ที่อยากร่วมเขียน “ตุลาลงกลอน” กับเรา (พี่นุ้ย econuizer และ น้องตุ้ย gimjuy-tuikung)
ยังไม่สายเกินไปครับ...พี่น้อง!
สามารถร่วมติดตามและร่วมเขียนกันได้อีก 2 ครั้ง คือ วันที่ 23 และ 31 ตุลาคมนี้
โจทย์ต่อไปครับ...พี่น้อง!
ตุลาลงกลอน # 3 [ตอน...ที่รัก]
วันที่ 23 ตุลาคมนี้...อย่าลืมเน้อ!
ปล. พรุ่งนี้ (15 ต.ค.) มาสเตอร์แชมป์ชวนเขียนบล็อกเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศ (หรือโลกร้อนก็ว่าได้)
ผมคงไม่มีโอกาสได้เขียน แต่อยากบอกความรู้สึก (ที่ไม่สร้างสรรค์) ต่อเรื่องโลกร้อนนิดส์นึงว่า...สิ่งที่เรากำลังวิตกเรื่องโลกร้อน แท้จริงแล้วเราไม่ได้ห่วงกันจริงๆ หรอกว่าโลกจะร้อนเกินไปหรือไม่? เราห่วงแค่เพียงว่าเราจะอยู่ไม่ได้เพราะโลกมันร้อนมากกว่า (พูดง่ายๆ ก็คือ เรารักตัวเองมากกว่ารักษ์โลกเสียอีก!)
อย่างที่บอก...มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สร้างสรรค์เอาเสียเลย...เพราะได้แต่คิดแล้วไม่ลงมือทำ มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร...คิดทำชั่วแล้วลงมือทำ คงจะดีกว่าคิดทำดีเป็นพันครั้ง แต่ไม่ทำสักที!
กลอนน่ะกลอน อย่าคิดลึก
#1 By ecOnuizer on 2009-10-14 19:15